naatje wrote: WAT EEN TOESTAND ESTHER.DENK GOED AAN JEZELF EN KOESTER WAT JE HEB [EN WAT GAAT KOMEN].WAT ER OOK GEBEURD IN DE TOEKOMST JE HEBT EEN FIJNE BEGRIPVOLLE MAN EN 2[BIJNA 3] LIEVE KINDJES.

helemaal mee eens

ik hoop dat alles goed zal gaan,dat je baby goed groeit.en denk momenteel inderdaad allen maar aan je gezin en jezelf.het zal wel moeilijk zijn om het van je af te zetten want het is niet niks.ook ik heb problemen met m,n ouders gehad.toen ik 50 was ben ik overspannen geraakt.want je blijft hun kind,en dan heb je maar te luisteren.maar zo is het natuurlijk niet.veel sterkte!!!!!!!en hoop dat je een hele lieve baby zal krijgen.

liefs puck

Gelukkig merkt het kleintje dus vrij weinig van alle commotie en ik neem uit je schrijven aan dat het daar allemaal goed gaat. Geniet daarvan en bedenk dat je het immers daarvoor allemaal doet.

Ik hoop dat je aanstaande maandag met heerlijke positieve verhalen terugkomt van de verloskundige. Ik wacht in ieder geval je verhalen af.

dank jullie wel allemaal voor al die lieve woordjes. dat doet me heel goed.

ik heb vannacht best goed kunnen slapen en voel me dan vanmorgen ook en stuk beter. ik ben er wel verdrietig over maar moet het nu gewoon van mij afzetten.

ik ben blij met al die steun van jullie, en alle andere die het weten (zijn alleen mijn schoonouders en de buren op de camping) maar ik heb er veel aan.

maandag moet ik weer naar de verloskundige en dan zal ik jullie even bijpraten hoe het gaat met de kleine. onze 2de was nl nog geen 5 pond bij de geboorte en nu krijg ik dus maandag een groeiecho om te kijken of deze baby ook zo klein is of al wat groter. aan mijn buik te zien is deze wel wat groter want ik heb me een toeter

heel veel dank allemaal.

Lieve Esther, wat is dit een vervelende situatie. Maar je hebt groot gelijk. Hoe kun je kinderen respect leren, als je hun gevoelens niet wilt respecteren ?

Je zoontje heeft ook het recht op respect van je ouders. En het is heel goed van je dat jij daar voor op komt.

Gelukkig zijn niet alle ouderen zo hoor, ik ben 71, maar toen mijn kleinzonen in de leeftijd kwamen dat ze liever geen kus meer gaven ( of kregen ), heb ik daar nooit geen probleem van gemaakt. Meisjes hebben daar niet zo,n moeite mee.

Nu zijn ze volwassen, en als ze binnen komen geven ze me spontaan een kus of knuffel.

Zoals er voor mij al gezegd is, probeer het nu even van je af te zetten en geniet van je gezin, je man en het prachtige nieuwe leven dat in je groeit.

En probeer over een tijdje of het mogelijk is, je ouders in te laten zien, dat ze nu toch echt te ver zijn gegaan.

Geniet meisje, geniet.... geniet TONY

Oh Esther, ik lees je verhaal nu pas voor het eerst dus schrik wel van dit alles. Ik heb ook gezien dat je al veel adviezen hebt gekregen.
Ik vind dat je een heel dapper besluit hebt genomen in deze en dat je nu ook helemaal moet gaan voor je gezinnetje en natuurlijk de baby die een dezer dagen alweer het daglicht zal aanschouwen. Probeer nog te genieten van de laatste loodjes al zijn die in jouw geval extra zwaar.

Pas goed op jezelf.