Hoi Zeinabis, je moet ergens beginnen. Eens moet je alles wat je wilt voor de 1e keer doen. In het begin lijkt het heel moeilijk, maar al doende leer je steeds bij en later snap je niet meer waarom het zo moeilijk leek.

Dus stapje voor stapje. Misschien kun je beginnen met een te koop advertentie op marktplaats te zetten of je spulletjes aan mensen in je omgeving te laten zien, of samen met iemand anders op de rommelmarkt gaan staan. Kom je ook gelijk van je opruimspulletjes af.

En je droom met veel mensen delen, zo kom je soms opeens iemand tegen die je ongemerkt vooruit helpt. Voor de rest is het je angst om fouten te maken van je af zetten en er voor gaan. Natuurlijk moet je er wel wat tijd in steken en je buikgevoel mee laten spreken.

Kijk bij jezelf naar binnen en vraag je af wat precies wilt en hoe kun je het gaan bereiken. Met kleine veranderingen kun je al veel bereiken en je zult zien dat je daar al heel blij van wordt.

Het zelfde al vroeger wordt het niet meer, maar je kunt je zelf wel hetzelfde geluksgevoel weer geven.

ten eerste ik heb geen tijd...

en ten twede ik ben nooit gestaan ( maar wel geweest )

harsttike bedankt dames voor jullie worden en steun

magteld nog lukt het niet naar die beurs gaan helaas  maar goed kan ook ooit langs zal gaan

groetjes

IKsluit me aan bij alle vorige berichten die geschreven zijn, blijf lekker dromen Zeinabis en wie weet komt er een droom gewoon op een dag uit. Geniet van wat je hebt! Kijk niet om naar gisteren maar leef in het nu want nu daar zit je midden in elke dag weer. MOrgen weet jeniet wat er komt en en gisteren is al weer voorbij.

Een hele dikke knuffel van mij, Meia.

dromen zijn erg mooi, en soms als je het maar graag genoeg wilt en er met veel geduld (soms jaren) stap voor stap naar toe werkt dan komt eens je droom uit, weet ik uit eigen ervaring.

Ik wilde vanaf mijn 13e levensjaar al verpleegkundige worden. Mijn hele vooropleiding heb ik daarop afgestemd. Vooral de havo was toendertijd eigenlijk net iets te hoog gegrepen voor mij.

Gelukkig kwam ik op mijn 17e (bijna klaar met de havo) mijn huidige man tegen en ben ik, net 18 jaar oud, met hem getrouwd. Toendertijd moest je nog de interne opleiding doen tot verpleegkundige.  Mijn droom heb ik in de koelkast gezet. Pas toen mijn kinderen groter werden ben ik gaan weer gaan werken als  datatypiste. Dmv een advertentie ben ik de kraamverzorgende opleiding (werken en leren) gaan doen. door een ongelukje aan mijn voet kreeg ik steeds meer klachten. Ik ben de verpleegkundige opleiding in deeltijd naast mijn werk gaan volgen. Als verpleegkundige kon ik anders (minder zwaar) werk gaan doen.

Nu na 5 jaar studie en ernaast mijn gezin en werken (28 uur per week) ben ik in 2007 als wijkverpleegkundige gaan werken. Ik heb nu een heerlijke baan en is mijn droom uitgekomen.

Dus Zeinabis blijf geloven in je droom (je doel) en grijp je kansen als ze zich voor doen. Stapje voor stapje, soms via een grote omweg, komt 1 van je dromen soms uit. En tot die tijd blijf genieten van wat je hebt en leef in het hier en nu.

Blijf maar dromen zeinabis. En als je eens gefrustreerd bent omdat het lijkt of je dromen nooit uit zullen komen, wees dan ook maar verdrietig en gefrustreerd. Maar pak daarna je zelf weer bij elkaar en stap weer in je droom. Bij dromen hoort namelijk het gevoel dat het nooit uitkomt. Anders zijn het geen dromen meer maar plannen.

Claire wat is je onderschrift uit je leven gegrepen. Beter fout geprobeerd dan nagelaten te doen. Ik vond hem altijd al mooi maar nu ik de betekenis weet helemaal.