Magtelt wrote: Woensdag liepen er in Albert Heyn alleen maar stoffels en nog met chagrijnige gezichten ook. Vandaag was het in de Plus niet beter. En maar snauwen tegen hun goeiige echtelieden. Liep ik te grappen van "Hé meneer, mag ik mijn ham in uw karretje leggen?" Ton terug: "Ik houd meer van dikbevleesde ribbetjes, mevrouw". Maar stridje heeft gelijk, voor je het weet loop je weer kwiek rond. Reken maar dat ze in je hoofd hebben geploegd, terwijl jij onder zeil was. Dat voel je nu. En dat gaat heerlijk genezen in de komende dagen. Want dan hoeft er niets.

Ik wordt altijd zo verdrietig van snauwende moeders tegen hun kinderen. Of kinderen die aan het begin van de winkel iets vragen aan hun moeder en aan het einde nog steeds met die zelfde vraag rond lopen. Mam, mam, he mama, mam toe nou. Dan denk ik: Geef alsjeblieft antwoord. Als je je wilt concentreren in de winkel zorg dan dat je boodschappen doet als je kroost op school is. Of laat ze achter bij je ega. Ik snap best dat het niet altijd kan. Maar leg dan op z'n minst even uit dat je na moet denken en dat je straks bij de thee alle tijd voor ze hebt.

Maar jij mag nu even lekker genieten van je gezin en de rust, Thessa. Lekker niets moeten. Alleen maar mogen. Neem de tijd voor je herstel.

jeeeeeeeeeeeee nu alweer naar a/h ?????

dat is zeker GOED zeg   

elke dag een beetje meer,

maar wil niet teveel.........ALLES HEEFT ZIJN TIJD