wat fijn dat je nu al kan zeggen dat het een succes is

ik ben erg blij voor jullie, zit met tranen alles te lezen, vooral nu het wat beter gaat

hallo iedereen , sorry voor het late antwoord maar heb nog niet veel tijd gehad,

de eerste dag op school was heel stresserend voor hem , hij kon er niet aan uit dat hij maar vijf klasgenootjes heeft , hij komt uit een klas van 25.de regel daar was dat de kleuters niet samen spelen tijdens de pauze's waardoor hij dus zijn broe niet zag. blijkbaar was zijn houding niet uit te houden waardoor ze de situatie voor hem aleen hebben aangepas , hij is dus de eigste van de kleuters die tijdens de pauzes met zijn broer mag spelen. van zodra dat geregeld was is het in de klas heel goed gegaan , buiten dan dat hij moet wennen dat hij nu meer aandacht krijgt dan in de vorige school. we merken al wel dat hij een pak rustiger is als hij terug thuis is , veel minder frustratie's n dat is zo aangenaam om te zien , dat ons ventje eindelijk de rust heeft gevonden. gisteren zijn ze zelfs een hele dag naar en verdekte speeltuin geweest en gewonlijk is zoiets veel te druk voor hem maar blijkbaa hadden ze het speciaal nagevraagd wanneer het rustig zou zijn dus hij heeft zich reuze geamuseerd , hij zoekt geen contact met zijn klasgenoten maar dat waren we al wel gewend , hij is niet sociaal aangelegd , hij leeft liever in zijn eigen wereldje maar zoals je kan lezen is de overstap wel een heel root succes

tja, een beperking... die hebben we toch allemaal in feite... Mamuna zegt altijd: "ons zus is een beetje speciaal"

en???? Hoe was het gegaan tot hiertoe op school dollydotteke? ben wel benieuwd!

Juist daarom is het zo fijn dat het toch een naam heeft, Marije. Je bent geen te slappe of te strenge moeder. Jij bent de expert in de begeleiding van je oudste dochter. En niemand anders kan het beter. Al denkt inderdaad de halve supermarkt dat. Er zijn veel mensen die roepen: tegenwoordig moet alles een naam hebben. Of al die etiketten die opgeplakt worden. Maar juist als je het weet kan je maatregelen nemen. Hulp krijgen van hulpverleners en een goede school voor je eigen kind zoeken. Veel weten is veel begrijpen. En dat is zeker zo met kinderen die net een beetje extra zorg nodig hebben.

Overigens steiger ik altijd van het woord mensen met een beperking. Of kinderen met een gedragsstoornis. Noem ze dan nog liever gewoon gehandicapt. Of 'een beetje anders' zoals jij zo mooi kan zeggen. Zie nu eens gewoon de mogelijkheden van iemand die extra zorg nodig heeft. En leer er nu eens gewoon van. Van hun geduld, hun eenvoud en hun eigen wereld die complexer lijkt maar misschien heel wat mooier is dan de onze.

Eeyore82 wrote: Ik vind het wel altijd een beetje moeilijk om te vertellen. Het is een superlief meisje, die dingen die ik opnoemde horen gewoon bij haar en maken haar tot wie ze is. Ze heeft gewoon een hele mooie kijk op de wereld en ons laat ze ervan meegenieten. Of het nu wel of niet een naam heeft. Wees nooit bang voor een diagnose, je kind veranderd er niet door. Het is maar wat jezelf met het naamkaartje doet. Marije ps:succes maandag

helemaal waar, marije!!!! en ook weer elk kind met diezelfde "aandoening" zoals dat dan heet, is weet een eigen persoontje, toch... ? net als wij, met goede en minder goede dagen ook weer...  Ik moet eerlijk bekennen dat ik heel vroeger ook vond van "was ze maar meer zus of minder zo"... dat is nu over, ze is zoals ze is en zou dezelfde niet meer zijn... Ze is gewoon zichzelf en dat is goed zo!

veel succes voor je zoontje morgen dollydotteke!