Hallo Meia,

Lieve Meia, wat ben je toch moedig (of krijgt iedereen die met deze ziekte heeft te maken opeens zoveel kracht??).

Ik hoop dat de "andere" kuur helpt en voor jou iets milder zal zijn. Knuffel,

liefs en groetjes, Joke

Lieve Meia. Laat inderdaad die tranen maar gaan als dat oplucht. Ik hoop heel erg dat die nieuwe kuur gaat helpen, kan me alleen maar aansluiten bij de vorige schrijfsters.. Een hele dikke knuffel en ik vind het heel fijn af en toe wat van je te lezen, denk toch wel vaak aan je, al ken ik je niet echt  Liefs!

ben blij iets van je tehoren net wat ieder 1 zegt je weet niets tezeggen maar voel heel goed je verdriet ik heb nu 2 keer het gevecht gehad tegen die ziekte en weet dus hoe het is het is niet de dood maar het geen wat de toekomsts nog brengt dat maakt je bang en onzeker ik voel heel goed wat je bedoeld maar kan het niet goed verwoorden maar blijf strijden ik wilde de kuur ook opgeven maar heb het gelukig niet gedaan al hoe ziek ik me ook voelde ben nu een paar jaar verder en ben altijd nog moe en leg mij daar bij neer maar heel veel mensen om je heen begrijpen dat niet die denken dat je nu maar eens weer gewoon alles moet doen en dat maakt mij verdrietig en ik huil daar ook veel om maar mijn naasten snappen het gelukig wel en dat heb jij ook ze steunen je en dat is ook heel belangrijk

groetjes en een knuf van mij

blij weer een berichtje te zien, mijn gedachten zijn veel bij jouw,

eigenlijk wil ik je heel veel zeggen en aan de andere kant weet ik ook niets meer te zeggen, ik hoop en gun je zoveel

hoop zo dat deze kuur wat uithaalt, en je daardoor hier nog wat langer blijft, en nietteveel pijn meer hebt, laat je tranen maar gaan het lucht op

lieverd heel veel sterkte liefde en kracht om deze weg te gaan

Eindelijk ben ik weer even online en afgelopen dinsdag was ik bij de oncologe en ze zei dat ik nogal heftig op de kuur had gereageerd. E heeft nu nog 1 nieuwe milde kuur voor me dus maar afwachten hoe ik daar op reageer. Volgende week dinsdag begin ik daaraan. Als ik hier ook zo slecht op reageer dan ga ik niet meer kuren. Ik wil sowieso niet meer aan zwaardere kuren.
24 maart was er nog een thoraxfoto gemaakt en 3 april weer. In die tijd is de tumor die achter( of in ) mijn hart zit heel erg gegroeid. Daar schrok ik wel van ondanks dat ik het zelf wel wist omdat ik het ook voel in mijn lijf.
Maar ja het was al duidelijk dat ik gewoon een hele aggressieve vorm van kanker heb. Ik ga er n maar gewoon van uit dat de nieuwe kuur zijn werk goed doet. We wachten maar weer af. Het wordt wel steeds moeilijker moet ik zeggen. Ik huil toch ook vaker, ben sneller verdrietig. Tja je weet niet hoe het allemaal zal gaan hè. Dat maakt je onzeker. Ook al wil je dat niet en vecht je ertegen, het gaat allemaal zoals het gaat en daar heb je zelf heen hand in jammer genoeg.
Gelukkig is het hier thuis wel bespreekbaar en ik schaam me ook niet voor de tranen, maakt me ook niet uit waar ik ben en wie mijn tranen ziet. Daar ben ik wel blij om dat ik er zo mee om kan gaan. Boeit me niet als mensen kijken als ik huil. Gelukkig kan ik ook bij mijn vrienden mijn tranen katen zien en mijn angst.
Niet voor het doodgaan hoor de angst maar gewoon het niet weten hoe het de komende tijd zal gaan. Ook hebben we wel hele fijne huisartsen, dat scheelt ook aanzienlijk. Ze komen regelmatig om de beurt langs en ik vind dat heel fijn.
Zo jullie zijn weer even op de hoogte.

Groetjes en liefs van mij en voor de trouwe kaartenstuurders, hel erg bedankt ik waardeer het heel erg!