Lieve Dollydotteke, ik schrik behoorlijk  van je hele verhaal en weet even niks te zeggen. alleen dat het niet aan jou ligt dat je kinderen anderkinderen zijn.

Tegenwoordig hebben we heel veel anderkinderen en de een is wat meer anders dan de andere, ieder heeft een andere begeleiding nodig en ik hoop voor je dat al je kinderen een goede begeleiding krijgen en zo voort kunnenin deze moeilijke maatschappij.

Ik hoop ook voor jou dat je het allemaal een plaatsje kunt geven, neem daar hulp voor want alleen is het veel te zwaar. Ik kan niet vinden in je verhaal of er ook een vader in het gezin is of dat je er helemaal alleen voor staat. Dat zou ook schelen in je strijd, een man en vader voor je jongens waar je op kunt bouwen maar als die er niet is dan moet je zeker zorgen voor hulp.

Ik kan je verder alleen maar heel veel sterkte wensen en hoop dat er voor je zoons een hele goede hulp komt. Andere dames hier hebben al zo veel gezegd en daar zitten hele wijze dingen bij, ik hoop dat je er wat mee kunt.
Weet dat je hier altijd je verhaal kwijt kunt, genoeg mensen die je verhaal lezen en je eventueel wat raad geven.

Nogmaals heel veel sterkte en voor jou een dikke knuffel. 

LIefs Meia.

Met een brok in mijn keel lees ik je verhaal, wat moeilijk allemaal! Ik wens je veel kracht en sterkte toe hoor, hoop dat er duidelijkheid komt.

Hartelijke groeten!

ooo wat een heftig verhaal

ik wens je veel sterkte toe

Tineke01 wrote: Na alles gelezen te hebben kan ik me alleen maar met de beste bedoelingen aansluiten bij de vorige dames. Ik wens je veel wijsheid en sterkte toe. Groetjes Tineke01

ook van mij

Veel stekte en de moed niet laten zakken