Wat een hartverwarmende reaktie, dat is wel even slikken. Waarom is het forum zo hartverwarmend terwijl er - denk ik - alleen vrouwen reageren? Het is nu wel een little little bit aan de orde gesteld en collega's doen gewoon schijnheilig aardig, ik voel het gewoon! Ik heb mijn ervaring gedeeld met mijn vorige coördinator. Ik heb haar gevraagd of de vacature - op de andere afdeling - nog open staat. Ze heeft aangegeven dat ze geen geschikte kandidaten kunnen vinden. Ik was hier in eerste instantie voor aangenomen en heb later de andere baan genomen. Zij geeft aan dat ik kans heb dat -wanneer ik nu terug zou willen - ik op de ego van de nieuwe teamleider ( man ) sta en ik dit kan vergeten. Begin januari worden er kleinerre groepen geformeerd. Ik word dan direkt gekoppeld aan een adviseur. Wie weet net diegene die de feeksen ook willen. Ik hoop dat ze snappen dat ik hier niets aan kan doen. Er schijnt ook een tweedeling op de afdeling te heersen tussen die meiden, aangezien één helft ervaart wat ik ook ervaar. Een lieve 58 jarige vrouw, wiens werk ik overneem omdat ze in de VUT gaat, heeft zich over mij ontfermt en aangegeven dat zij als mijn aanspreekpunt fungeert. Hier had ik ook om gevraagd, dit geeft al een fijn gevoel. Je merkt alleen dat, wanneer een mannelijke adviseur normale interesse toont dit opvalt bij de groep. Bijvoorbeeld: hoe was je vrije dag? Een normale vraag maar de mannen doen niet zo moeilijk. Misschien dat de wijven hierdoor uiteindelijk ook niet onder normaal gedrag  uitkunnen.

thanks voor de lieve woorden. Aangezien ik niet zeker weet of iemand mijn eigen naam kent pas ik even tijdelijk mijn echte naam, te vinden onder profiel aan. Zo kan ik even mijn gevoel spuien, er van uit gaande dat het hier anoniem is. Thanks voor de steun, uit de grond van mijn hart! Fijne dagen gewenst!

Gos, wat vervelend voor je Nijntje, je zou zeggen dat vrouwen voor elkaar op moeten komen. Maar zoals je zelf al zei, misschien voelen ze zich bedreigd ( zonder reden natuurlijk ). Zijn ze bang, dat een van hun "vriendinnen ", jou leuker zal vinden.

 Zelf heb ik veel in de mannenwereld gewerkt. Als scheidsrechter op het voetbalveld en nu biljart ik nog steeds met 14 mannen.

Daar waren de vrouwen ook niet altijd gelukkig mee, maar ik heb steeds vanaf het begin duidelijk gemaakt, ik kom hier niet om achter de mannen aan te zitten of om vrijgehouden te worden, ik betaal zelf mijn consumpties, doe niet mee aan rondjes geven, en ben hier alleen voor het spel. En langzaam hebben die jaloerse vrouwen gezien, dat ik geen bedreiging vorm.

Sommigen mannen hebben het er ook wel eens moeilijk mee, als ze van me verliezen, die hebben nog steeds het idee, vrouwen kunnen niet zo goed zijn als mannen. Ze weten nu voortaan wel beter.

Maar dat vrouwen bitches kunnen zijn heb ik op het voetbalveld wel gezien, er is niets zo gemeen als "dames" voetbal. Geef mij maar zo'n keiharde wedstrijd van die knullen van 17 - 18 jaar, die noemde mij na afloop ook wel eens een k.t scheidsrechter. Hadden ze nog gelijk ook.  

Ik hoop dat het zich toch goed oplost, als je het werk op zich leuk vindt, moet je misschien toch even geduld hebben, elke verandering is geen verbetering.

Groetjes Tony

Zonder zo'n werksituatie te bagatelliseren is het wel logisch dat dit ontstaat, jij komt nieuw binnen en je zult zelf je best moeten doen om er iets van te maken. Je maakt zelf al het onderscheid tussen de "leuken" en de minder "leuken". Maak het bespreekbaar en vertel wat je dwars zit. Vliegen vang je nog altijd het meest met honing dan met azijn. Kortom trek een vrolijk gezicht en ga ervoor.

PS. Let niet op mijn sig.