Lao-man kookt meestal.

In het begin was het een echte bende als hij uitgekookt was.

In het begin vergat hij ook regelmatig, zout, nootmuskaat of andere dingen.

Het gaat nu stukken beter en veel troep laat hij ook niet meer achter.

Maar goed....hij moet het meestal zelf ook opruimen, dus dan leer je vanzelf netter koken en niet voor alles een apart schaaltje, pannetje of bordje te pakken.

Ik ben ook uitgekookt: ik doe alleen de prutjes voor bij de pasta of rijst.

Als ik maar niet hoef te lopen met pannen met kokende zaken erin.

maken. Het is vooral dat er met meer geluid gekookt wordt en ik ben gevoelig voor geluid.

Na het eten wassen we altijd samen af, ik droog en hij heeft eerbied voor zijn oma die altijd met heet afwaswater afwaste (hij wast dus ook met heet water af).

Dus heel af en toe barst er een glas, maar schoon wordt het allemaal wel.

Alles 3x door de afwasmachine met extra soda en de ovenschalen nadrogen in de oven op 240 graden.

Ik ben nog wel even bezig.

Ik had deze week buiten in de tuin gegeten, samen met de buren. Zelf doe ik de afwas altijd in de machine. Maar buurman is er zo één van: "Even spoelen dan is het weer schoon, en dat is eigenlijk nog schoon, even afvegen en je ziet er niks meer van."

Zo waren in mijn kast van die "schoon" geveegde ovenschalen terechtgekomen. Vandaag pakte ik die schalen uit de kast: Zat er een laag schimmel op. Getver...

Als een ander kookt dan gewoonlijk, dan zal die niet goed weten waar alles staat en van alles overhoop halen terwijl je zelf gewoon de dingen pakt waar je ze hebt weggezet. Maar wat ik nog steeds niet kan begrijpen is al dat kapotgevallen serviesgoed, de gebarsten bordjes die tegen mijn uitdrukkelijke wens in gebruikt werden in de magnetron, de kapotgevallen glazen, dat fornuis dat na 1 maaltijd koken onder de smeerboel zit, de kapotte magnetron omdat er een metalen pan in werd gebruikt, de spekgladde vloer met jus resten, de vuile kamerdeur, na afloop onvindbare keukenspullen, de diepvriesproducten die boven op de vriezer liggen in plaats van er in ....

Mensen die nooit koken maken een ongelofelijke troep als ze een keertje wel proberen die onderschatte klus te klaren.

Elke klus brengt natuurlijk rommel met zich mee.

Soms valt het mee, soms valt het tegen.

Haha, wat zei ik Bloempje. Maar ik kan je een hand geven. Mijn zonen willen met kerst of een andere feestdag wel eens hier samen koken. Ik word er tureluurs van als ik er naar moet kijken.