Lieve Tine ik weet dat ik de spijker op de kop sla, ik heb die pijnen ook sinds het ongeval op 18 juni 1996, maar ik weet waar het vandaan komt en weet dat het alleen maar achteruit kan gaan en dat doet mijn schouder ook, ik leer ermee leven en jij kunt dat niet, waarom niet, omdat er nog steeds niks wordt gevonden en dat is heel frustrerend, Sorry voor mijn geklaag zeg je, niet nodig meid, doorklagen, zeker naar de artsen toe. Als ik er aan terugdenk dan wou ik dat ik toen die tijd wist dat ik me had moeten laten opereren in Nijmegen. Nijmegen heeft een ziekenhuis die gespecialiseerd is in schouders. Tine misschien een idee, vraag ernaar bij je behandelend arts, ik weet dat Nijmegen niet in de buurt is maar van de pijn af komen zou zo verlossend zijn.

Groetjes Ellen

lieve ellen jij slaat de spijker op zijn kop en weet je,het is niet van deze afgelopen twee weken,ik heb er al jaren last van,al jaren gereis naar fysiotherapie wat niet helpt,al jaren eeuwige pijn in de schouder zodra het weer wat omslaat,injecties in de schouder en op het laatst maar denken zal er mee moeten leren leven,maar sinds die vreselijke pijn net voor de voorjaarvakantie,kon ik er niet meer mee leven en nu ben ik nog geen ene steek verder sorry voor mijn geklaag maar ben echt even heel erg verdrietig op het moment en heb ook alweer pijn daar zal het ook wel van komen.

ga er eerst vandoor,pijnstiller voor de nacht innemen en hopelijk kan ik beter slapen dan afgelopen nacht

Jeetje Tine dat schiet op, rust maar uit zeggen ze en je krijgt pijnstillers mee, ken dat wel. Hopelijk zien ze wat op de foto's, anders blijf je aan de gang. Weet 1 ding Tine, een schouder is een moeilijk ding, het draait alle kanten op, het enige gewricht in je lichaam die dat kan en op de een of andere manier kunnen de artsen het gewoon niet vinden en geven pijnstillers in de hoop dat het overgaat, maar dat werkt niet altijd en dat weet jij als geen ander want jij bent degene die het voelt. Sterkte ermee meid en we horen wel hoe het afloopt en ben wel blij te horen dat het goed gaat met je vader, daar heb je wel een rustpunt.

Groetjes Ellen

Lieve Tine.

Neem maar van mij aan......rust rust rust.Dat is echt de beste remedie.Heb het zelf ondervonden.Arm in een mitella en af en toe er weer uit voor de kinderen, maar toch zo veel mogelijk rusten.

Fijn dat het met je vader weer zo goed gaat!!!!!!!!!!

werk blijft er wel Tine, en anders doen anderen het wel.

jij moet nu even om jezelf denken anders heb je er straks nog langer last van, en dan zit je pas echt te balen

naatje wrote: HOPELIJK KUNNEN ZE WAT OP DE FOTO'S ZIEN EN JE DAN WAT GERICHTER HELPEN. STERKTE EN BETERSCHAP HOE IS HET TROUWENS MET JE PAPPIE? RENATE

wat lief dat je het vraagt renate,maar het gaat uitstekend,hij fietst alweer hele dagen soms 60 kilometer,alleen baalt onzettend dat ie nog niet mag auto rijden. 10 juni moet ie weer naar groningen en heeft die icd dan geen stroomstoot afgegeven dan mag ie weer autorijden.

ja lekker gemakkelijk die rust,maar ja corine weet als geen ander dat ik geen tijd heb voor rustheb ook nog twee kids,een huis en hobby;s en werk wat allemaal door moet gaan,maar ja doe me best

Rustach als het mooi weer is gaat het wel

Beterschap.