Lieve dames, wat doet het goed om te zien hoeveel hobbydoosjes elkaar een `knuffel' hebben gegeven en stil gestaan hebben bij elkaar.

Ik was helaas nog niet thuis, maar heb daar wel aan jullie gedacht. Mijn armbandje is helaas niet afgekomen, maar die komt zeker nog wel af en die gaat om als ik jullie `bezoek' hier.

Ik zag het gedichtje al een keer langskomen maar ook van mij nog een keer:

Mijn kaarsjes hebben gebrand .... en mijn gedachten zijn bij jullie geweest ...... wat is het heerlijk om tot zo'n prachtige vriendengroep te mogen behoren.    

Magteld je bent "ANGEL"

Allemaal een dikke knuffel TONY

Magtelt wat een geweldig armbandje heb jij gemaakt, en wat lief al die berichtjes.

Ik heb zeker aan jullie gedacht zelfs nog geprobeerd te kijken want ik kon helemaal niet slapen, ben er uit gegaan maar kon helaas niet aan de computer zitten. Ik heb een whiplash en had daar gelukkig toch weer een tijd geen last van gehad, maar vrijdag ben ik met een vriendin de hele dag weggeweest, normaal rust ik altijd even in de middag, Die hele dag weg en ook een beetje te druk geweest, we hadden zoveel te vertellen en het moet allemaal in het engels dus kost mij best wel wat energie. Dat was denk ik teveel voor mij ook omdat we volop bezig zijn met de tuin, niet dat ik daar wat hoef te doen, dat doet Tim allemaal, maar toch je gaat weg spullen kopen dus toch druk mee beig. Vrijdagavond ging ik naar bed en toen was het helemaal mis, de hele kamer draait dan om me heen, dus het was voor mij bed in bed uit. Zaterdag dus de hele dag thuis zo rustig mogelijk gehouden. Ook in de middag weer geprobeerd te gaan liggen, maar dat is vreselijk zodra ik lig is het weer helemaal mis, alles draait om je heen.

Maar toen ik dus zondagnacht probeerde de computer aan te zetten, werd ik misselijk en kon niet goed lezen, ben dus meteen gestopt en heb maar in de stoel gezeten, tot ik weer naar bed ben gegaan. En nu vanmorgen heb ik toch jullie berichtje even gelezen, en vond het erg lief al die berichtjes.

Voor iedereen leive groetjes van mij, Lidia

Magtelt wrote: Ziezo, daar ben ik al. Ton zit voor de kijkbuis tot 21.15 vanwege het voetbal. Een dikke knuffel voor Perle, Tammie, alle zieken en zorgelijken, een voorzichtige knuffel voor de buikjes en vast een mooir moederdag gewenst. Ik zal nu uitleggen wat ik aan mijn armbandje heb hangen. Zon, maan en ster, dat lijkt me duidelijk. Een paraplu om onder te schuilen. Bloemen en een vlinder voor de schoonheid op deze wereld en de vrijheid van geest, die we hebben om te vliegen. Een poes voor de huiselijkheid, een cupidootje voor de liefde. Balletschoentjes om door het leven te dansen, de sleutel tot wijsheid, een groot hart met een klein hartje erin, wat betekent dat ik jullie in mijn hart meedraag. En een handtas, tja waar staat die voor? Als Ton hem even overneemt, doet hij net of hij door het gewicht door zijn knieën gaat. Ik heb zo'n beetje mijn hele bestaan in mijn tasje. Ik zou haast zeggen, dat het mijn vrouwzijn symboliseert. Zelfs als ik hiernaast binnenwip voor een bakkie troost, heb ik hem bij me. En het armbandje is blauw, de kleur, waar ik het eerst naar kijk, als ik kleren ga kopen.

Wat een prachtige armband heb jij!Ik ben diep ontroerd. ook door de berichten van anderen, wat een heerlijk topic is dit!

Ik had het te laat gelezen anders was ik hier zeker bij aanwezig geweest!

Ik wil dan nu maar iedereen die het moeilijk heeft met wat dan ook heel veel sterkte wensen. Blijf altijd zoveel mogelijk positief denken, dat is goed voor ons mensen.

Heel veel liefs, Meia.