Deze roltafel heb ik op school nog gemaakt, tijdens de praktijkles houtbewerking. Het was tijdens het schooljaar 1966/1967

Wat leuk en knap. Het allermooiste vind ik dat hij zo te zien nog steeds in gebruik is. In mijn tijd deden meisjes zoiets niet en al helemaal niet op school. Jammer, jammer. En je hebt ondertussen ook nog leren breien en haken. Nog meer handvaardigheden?

Groetjes, Lida

Het eerste echte werkstuk dat we te maken kregen tijdens de les houtbewerking, was een gereedschapskoffer. Die koffer heb ik nog steeds, al zit er praktisch geen gereedschap meer in. Het hangt nu in de kelder tegen de muur. Het zou er ook nietmeer ingaan. Maar die koffer doe ik zekers niet weg.

jazeker, toen ik hier een goed halfjaar woonde, had ik opeens héél veel last van muggen en vliegen hierbinnen. Vooral die muggen waren een pest. Van zodra het licht op mijn slaapkamer uit was, begonnen die krengen te zoemen dat het geen naam meer had. Stak ik het licht aan, dan zag je of hoorde je niksmeer. Zelfs met een heel klein pillichtje (achter aan mijn stylo) kon ik ze al doen zwijgen.

Dat heeft met toen tot de conclusie gebracht om ook hier vliegenramen te maken. Echter dit was niet zo simpel. Na lang nadenken heb ik ze dan toch gemaakt.

Het grote probleem was, die vliegenramen moesten aan de buitenkant komen, nog voorbij de rolluiken. Gelukkig waren de ramen niet afgekit daar, dus ik kon met gemak de spleten tussen het raam en de dagkant van de gevel gebruiken om er haken in te steken. (Die spleten hadden precies de juiste dikte)

In zeker zes huizen waar ik gewoond heb, heb ik vliegenramen gemaakt.

Daar die ramen van die verschillende huizen andere maten hadden, kon ik er in de nieuwe woningen niks mee doen. Die zijn dan gewoon gebleven.

Er komt inderdaad wel wat vakmanschap bij zien. (gelukkig heb ik een technische aanleg) Echter van dit huis heb ik WEL foto's gemaakt van het maken van die vliegenramen. Ook van het luchtertje wat ik gemaakt heb voor mijn slaapkamer. (naar het luchtertje wat ik had op mijn eerste kinderkamer als baby, peuter, kleuter)

De plankjes en balkjes die hebben we zo geschaafd gekregen. We moesten ze enkel op lengte zetten. De gleuf waar de bladen inzitten, die heeft de leraar met de toupie zelf allemaal uitgeslagen.

Dan was het terug aan de leerlingen.

Eerst in de stijlen (de vierkante rechtopstaande balkjes) daar moesten gaten in gekapt worden. Met houten hamer en bijtel.

Als dat klaar was, dan werden de pennen aan de regels (horizontale latten) gezaagd. Alle zaagwerk werd met een handzaag gedaan. Dan werd alles eerst gepast, (zonder de bladen erin. en dan konden we afschrijven waar in de stijl een stukje moest uitgezaagd worden zodat het blad er in kon.

Als alles droog opgespannen was, kwam de leraar nakijken. Die zei dan of het mocht gelijmd worden of niet.

Als het gelijmd mocht worden, dan eerst de lange kanten lijmen en opspannen met spanvijzen

De week daarop dan werd de tafel volledig in mekaar gelijmd en opgespannen.

De week daarop mochten we alles nog eens flink schuren. En dan kwam het smerige werk. Kleuren.

De leerlingen die aan bolsters van kastanjes konden komen, die werden gevraagd om er een broodzak vol van mee te brengen. De leraar die zorgde voor een vloeistof en een ketel en een vuur.

De bolsters werden eerst goed gespoeld, en nagekeken opdat er geen viezigheid bij zat. Dan werden die bolsters in die vloeistof gedaan en werd het op een vuurtje bijna een uur gekookt. Het resultaat was een bruine, stinkende vloestof. Precies hele straffe koffie. En als het afgekoeld was, dan nam hij een spons en begon de roltafels met die vloeistof in de smeren. Na een half uur alles goed afspuiten met proper water.

Klaar. nu moest het enkel nog drogen. Dan werden die weggezet tot op het einde van DAT schooljaar. Dan mochten we het allemaal mee naar huis nemen.

Gelukkig konden de wieltjes (hoogte 7 cm) eruit getrokken worden, anders was de tafel 2 cm te hoog om in de auto te zetten. Ze was oorspronkelijk zo bruin als een pot chocopasta

Koningsdochter, wat houd je man tegen? Er is geen schoner ding dan met hout te werken. Laat maar eens een klusjesman of vakman komen om iets in hout te repareren of te maken. Je zal wel weten wat je kwijt bent aan lieve centen.

Misschien dat hij zich wil wagen aan houtsculptuur. (houten steekwerk maken) en daar zijn hele prachtige beelden mee te maken.